به عنوان یک سنسور دما، ترموکوپل های نوع K معمولاً همراه با ابزارهای نمایشگر، ابزارهای ضبط و تنظیم کننده های الکترونیکی استفاده می شوند.

به عنوان یک سنسور دما، ترموکوپل های نوع K معمولاً همراه با ابزارهای نمایشگر، ابزارهای ضبط و تنظیم کننده های الکترونیکی استفاده می شوند.

ترموکوپل‌های نوع K می‌توانند مستقیماً دمای سطح بخارات مایع مختلف، محیط‌های گازی و جامدات را در محدوده تولید از 0 درجه تا ۱۳۰۰ درجه اندازه‌گیری کنند. ترموکوپل های نوع K معمولاً از اجزای اصلی مانند عناصر سنجش دما، وسایل نصب و جعبه های اتصال تشکیل شده اند.

ترموکوپل های نوع K در حال حاضر بیشترین میزان استفاده از ترموکوپل های فلزی ارزان قیمت هستند که مجموع ترموکوپل های دیگر است. قطر سیم ترموکوپل نوع K معمولاً 1 است.2-4.0 میلی متر. ترکیب شیمیایی اسمی الکترود مثبت (KP) Ni: Cr=90:10 و ترکیب شیمیایی اسمی الکترود منفی (KN) Ni: Si=97:3 است. دمای کارکرد آن -200~1300 درجه است.

ترموکوپل های نوع K دارای مزایای خطی بودن خوب، نیروی الکتروموتور ترموالکتریک بزرگ، حساسیت بالا، پایداری و یکنواختی خوب، عملکرد آنتی اکسیدانی قوی و قیمت پایین هستند. آنها می توانند به طور گسترده ای در اتمسفرهای بی اثر اکسید کننده استفاده شوند و به طور گسترده توسط کاربران مورد استفاده قرار می گیرند. ترموکوپل های نوع K را نمی توان مستقیماً در دماهای بالا برای گوگرد، احیا یا کاهش، اکسید کننده اتمسفر متناوب و خلاء استفاده کرد و برای اتمسفرهای اکسید کننده ضعیف توصیه نمی شود.

اصل اصلی اندازه گیری دما در تولید و کارکرد ترموکوپل های نوع K Fist این است که اندازه گیری دمای ترموکوپل باید از سه بخش تشکیل شود: ترموکوپل، سیم اتصال و ابزار نمایش.

The thermocouple core and thermocouple wire 1 composed of K-type thermocouples. If the hot end of the thermocouple is heated to make the temperature difference between the cold and hot ends, a thermoelectric potential will be generated in the thermocouple circuit. This physical phenomenon is called thermoelectric effect. The potential generated in the thermocouple circuit consists of two parts: temperature difference potential and contact potential. Contact potential: It is a thermal potential generated when two conductors with different electron densities come into contact with each other. When two different conductors A and B come into contact, assuming that the electron densities of conductors A and B are Na and Nb respectively, and Na>Nb، سرعت انتشار الکترون ها در هر دو جهت در سطح تماس دو رسانا یکسان نیست. تعداد الکترون هایی که از هادی A به هادی B منتشر می شوند از B به A بیشتر است. رسانای A الکترون ها را از دست می دهد و بار مثبت پیدا می کند، در حالی که هادی B الکترون می گیرد و دارای بار منفی می شود. بنابراین یک میدان الکترواستاتیک از A به B در سطح تماس هادی های A و B تشکیل می شود. این میدان الکتریکی مانع از ادامه حرکت انتشار می شود و حرکت الکترون ها را در جهت مخالف سرعت می بخشد و تعداد الکترون ها را از B به B افزایش می دهد. A و در نهایت رسیدن به حالت تعادل پویا. در این مرحله بین A و B نیز اختلاف پتانسیل وجود دارد که به آن پتانسیل تماس می گویند. این پتانسیل فقط مربوط به دما در نقطه ای است که خواص دو رسانا در تماس است. هنگامی که مواد دو هادی ثابت باشند، پتانسیل تماس تنها به دمای تماس آنها مربوط می شود. هر چه دما بیشتر باشد، الکترون‌های رسانا فعال‌تر می‌شوند. هر چه الکترون های بیشتری از هادی A به هادی B منتشر شود، نیروی الکتروموتور تولید شده در سطح تماس بیشتر می شود، یعنی پتانسیل تماس بیشتر می شود.

Www.superbheater.com