تجزیه و تحلیل رابطه بین دمای عملیاتی مقاومت و قدرت (2)
پیام بگذارید
رابطه عملکردی بین افزایش دمای مقاومت و زمان
از منظر گرمایش ، مقاومتها را می توان به قسمتهای فعال و منفعل تقسیم کرد. قسمت فعال قسمت گرمایش مستقیم است - سیم مقاومت ، و قسمت منفعل قسمت گرم شده است - بستر ، پرکننده ، لایه محافظ ، سیم سرب و غیره. در زیر بار قدرت امتیاز ، گرمای تولید شده توسط قسمت فعال به موقع به قسمت غیرفعال منتقل می شود ، به طوری که دمای دو قسمت تمایل به تعادل دارد ، اما درجه حرارت به طور تدریجی به دست می رسد تا به یک مقدار پایدار برسد. قسمت غیرفعال به عنوان یک ذخیره حرارت ثابت دمای در نظر گرفته می شود و قسمت فعال گرما را به قسمت منفعل منتقل می کند ، که شبیه به اتلاف گرما از مقاومت به محیط اطراف با بار مداوم است.
نیروی الکتریکی ثابت مداوم ، می تواند DC یا AC باشد ، اما پالس نمی شود. هنگامی که مقاومت فقط در معرض انرژی الکتریکی قرار می گیرد ، دمای بدن مقاومت همان دمای محیط است. در این زمان از بیشتر انرژی الکتریکی برای گرم کردن بدن مقاومت استفاده می شود و قدرت اتلاف گرما بسیار اندک است. با افزایش دمای مقاومت به تدریج ، قدرت اتلاف گرما به تدریج افزایش می یابد. هنگامی که قدرت اتلاف گرما برابر با انرژی الکتریکی است ، بدن مقاومت دیگر گرم نمی شود و در این زمان به حالت پایدار می رسد.
همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است: اما هنگامی که مقاومت برای یک دوره زمانی تحت قدرت مداوم کار می کند و به تعادل حرارتی می رسد ، طبق قانون حفاظت از انرژی: QDT {0}} q₁dt+q₂dt که در آن: Q نشان دهنده گرمای اعمال شده توسط منبع تغذیه توسط زمان واحد است ، q₁ برای هر درجه ای که از نظر درجه حرارت را نشان می دهد ، درجه حرارت را نشان می دهد ، و گرما را نشان می دهد ، و درجه حرارت را نشان می دهد ، و درجه حرارت را نشان می دهد ، و گرما را نشان می دهد ، و درجه حرارت را نشان می دهد.







