تجزیه و تحلیل تفاوت بین ترموکوپل و RTD

ترموکوپل ها از دو فلز مختلف که به هم متصل شده اند ساخته شده اند. "تماس گرم" در حال انجام است و "کنتاکت سرد" در کنترلر قرار دارد. در تئوری، EMF (نیروی محرکه الکتریکی) در هر اتصال رخ می دهد که جریان میلی ولتی است و با دمای هر اتصال مرتبط است. برای اندازه گیری یک دما، یک اتصال (معمولاً یک اتصال سرد) در دمای مرجع شناخته شده نگه داشته می شود، در حالی که اتصال دیگر (یک اتصال گرم) در مرحله شناسایی است. با ترکیب جبران‌کننده‌های اتصال سرد مصنوعی (ترمیستورها، مانند ترمیستورها یا دیودها)، کنترل‌کننده دمای اتصال سرد را از سیگنال ترموکوپل کم می‌کند تا خطاها در اتصال سرد را حذف کند و در نتیجه دمای واقعی در اتصال گرم رخ می‌دهد. به این می گویند جبران پایان سرد.
برخلاف ترموکوپل‌ها، RTD‌ها (ردیاب‌های دمای مقاومتی) معمولاً از سیم‌های پلاتین، نیکل یا مس ساخته می‌شوند که در اطراف هسته‌های سرامیکی یا شیشه‌ای پیچیده شده‌اند که ممکن است اجزای لایه نازک آبکاری شده و در کپسول‌های سرامیکی یا شیشه‌ای مهر و موم شوند. به دلیل تغییر در مقاومت کاری RTD، لیدها (از RTD به کنترلر) دارای مقاومت هستند و می توانند خطاهایی را به سیگنال اضافه کنند. اگر سیم سیم بلند باشد، خطا ممکن است قابل توجه باشد و باید اصلاح شود.
کاربرد صنعتی 3-سیم RTD. دو سیم در دو طرف مقاومت متصل است. دمای مقاومت و خطاهای لیدها را اندازه گیری کنید. یکی از این دو سیم سیم دیگر را دارد. هنگام اندازه گیری این دو سیم روی کنترلر، فقط مقاومت این دو سیم را تامین می کنند. سپس مقدار اندازه گیری را از دو سیم مقاومت کم کنید تا مقاومت سیم از بین برود. اکنون کنترل کننده فقط دمای مقاومت را می خواند.
تفاوت های کاربردی:
با توجه به نوع ترموکوپل (استفاده از فلزات مختلف در تولید)، ترموکوپل ها محدوده دمایی وسیعی از -328 تا 4800 درجه فارنهایت دارند. ترموکوپل ها دارای زمان پاسخ سریع، هزینه اولیه کم و دوام هستند که آنها را برای کاربردهای صنعتی خشن مناسب می کند. محدوده دمایی RTD -328 تا 1202 درجه فارنهایت است. به دلیل مقیاس دمایی پایین تر، RTD ها از ترموکوپل ها دقیق تر هستند و در نتیجه خروجی پایدارتری در طول زمان و کالیبراسیون آسان تر دارند.