（23） کتابچه راهنمای عیوب فرآیند قالب گیری تزریقی فرورفتگی انقباض

1. ماشین:
(1) سوراخ نازل خیلی بزرگ است و باعث می شود مذاب به عقب برگردد و منقبض شود. وقتی خیلی کوچک است، مقاومت زیاد است و حجم مواد ناکافی است و باعث انقباض می شود.
(2) به دلیل ناکافی بودن نیروی قفل قالب، فلاش نیز ممکن است منقبض شود و سیستم قفل قالب باید برای مشکل بررسی شود.
(3) اگر مقدار پلاستیک ناکافی است، باید دستگاهی با مقدار زیادی پلاستیک سازی انتخاب شود تا بررسی شود که آیا پیچ و بشکه فرسوده شده اند یا خیر.
2. قالب:
(1) طراحی قطعه کار باید ضخامت دیواره یکنواخت و انقباض مداوم را تضمین کند.
(2) سیستم خنک کننده و گرمایش قالب باید اطمینان حاصل کند که دمای تمام قسمت ها سازگار است. (3) سیستم ریختن باید صاف باشد و مقاومت نباید خیلی زیاد باشد. به عنوان مثال، اندازه مسیر جریان اصلی، مسیر شنت و دروازه باید مناسب باشد، همواری باید کافی باشد و منطقه انتقال باید یک انتقال دایره ای داشته باشد.
(4) برای قطعات نازک، دما باید افزایش یابد تا جریان مواد صاف تضمین شود، و برای قطعات دیوار ضخیم، دمای قالب باید کاهش یابد.
(5) دروازه باید تا حد امکان در قسمت دیوار ضخیم قطعه کار به طور متقارن باز شود و حجم چاه سرد باید افزایش یابد.
3. پلاستیک:
پلاستیک های کریستالی نسبت به پلاستیک های غیر کریستالی بیشتر مستعد جمع شدن هستند. هنگام پردازش، لازم است مقدار مواد را به طور مناسب افزایش دهید یا یک عامل جایگزین به پلاستیک اضافه کنید تا کریستالیزاسیون را تسریع کرده و فرورفتگی های انقباض را کاهش دهید.
4. پردازش:
(1) اگر دمای بشکه مواد خیلی زیاد باشد و حجم آن به شدت تغییر کند، به ویژه دمای کوره جلو، دمای پلاستیک با سیالیت ضعیف باید به طور مناسب افزایش یابد تا از صافی اطمینان حاصل شود.
(2) فشار تزریق، سرعت و فشار برگشتی بسیار کم است، یا زمان تزریق بسیار کوتاه است، که منجر به ناکافی بودن حجم یا چگالی مواد و فشار بیش از حد انقباض، سرعت، و فشار برگشتی یا زمان بیش از حد می شود که منجر به فلاش و انقباض
(3) فشار تزریق زمانی مصرف می شود که مقدار تغذیه، به عنوان مثال، پد بافر، بیش از حد بزرگ است، و زمانی که خیلی کوچک است، مقدار مواد کافی نیست.
(4) برای قطعاتی که نیاز به دقت ندارند، پس از تزریق و حفظ فشار، لایه بیرونی اساسا متراکم و سخت می شود، در حالی که قسمت ساندویچی هنوز نرم است و می توان آن را خارج کرد. بیرون ریختن زودهنگام قالب و خنک شدن آهسته در هوا یا آب داغ می تواند انقباض و فرورفتگی را صاف کند بدون اینکه تأثیر قابل توجهی در استفاده ایجاد کند.
(5) "دنت ها" به دلیل انقباض داخلی محلی ناشی از آب بندی دروازه یا عدم تزریق مواد ایجاد می شود. فرورفتگی یا فرورفتگی روی سطح محصولات قالب گیری تزریقی یک مشکل قدیمی در فرآیند قالب گیری تزریقی است. فرورفتگی ها عموماً به دلیل افزایش موضعی نرخ انقباض محصولات پلاستیکی ناشی از افزایش ضخامت دیواره ایجاد می شوند. آنها ممکن است در نزدیکی گوشه های تیز خارجی یا در تغییرات ناگهانی در ضخامت دیوار، مانند برآمدگی ها، سفت کننده ها، یا پشت تکیه گاه ها و گاهی اوقات نیز در برخی مکان های غیر معمول رخ دهند. علت اصلی ایجاد فرورفتگی، انبساط و انقباض حرارتی مواد است، زیرا ضریب انبساط حرارتی ترموپلاستیک ها بسیار بالا است. درجه انبساط و انقباض به عوامل زیادی بستگی دارد که در میان آنها عملکرد پلاستیک، محدوده دمایی حداکثر و حداقل و فشار حفره قالب از مهمترین عوامل هستند. اندازه و شکل قطعات قالب گیری تزریقی و همچنین سرعت خنک کنندگی و یکنواختی نیز از عواملی هستند که بر آنها تأثیر می گذارند. میزان انبساط و جمع شدگی مواد پلاستیکی در طی فرآیند قالب گیری به ضریب انبساط حرارتی پلاستیک فرآوری شده مربوط می شود که به آن «انقباض قالب گیری» می گویند. با سرد شدن و انقباض قالب، قالب تماس نزدیک خود را با سطح خنک کننده حفره قالب از دست می دهد. در این زمان، راندمان خنک کننده کاهش می یابد. پس از ادامه سرد شدن قالب، قالب به انقباض ادامه می دهد و میزان انقباض به اثر ترکیبی عوامل مختلف بستگی دارد. گوشه‌های تیز روی قسمت قالب‌گیری شده سریع‌تر از سایر اجزا سرد می‌شوند و زودتر سخت می‌شوند. قسمت ضخیم نزدیک به مرکز قسمت قالب گیری دورترین قسمت از سطح خنک کننده حفره قالب است و به آخرین قسمت روی قسمت قالب گیری تبدیل می شود که گرما را آزاد می کند. پس از اینکه مواد در گوشه ها جامد شدند، با سرد شدن مذاب نزدیک مرکز قطعه، قسمت قالب گیری شده به انقباض ادامه می دهد. صفحه بین گوشه های تیز فقط می تواند به صورت یک طرفه خنک شود و استحکام آن به اندازه مواد موجود در گوشه های تیز نیست. انقباض خنک کننده مواد پلاستیکی در مرکز قطعه کار، سطح نسبتا ضعیف بین گوشه های تیز تا حدی خنک شده و درجه خنک شدن بیشتر را به سمت داخل می کشد. در نتیجه بر روی سطح قطعه قالب گیری تزریقی فرورفتگی ایجاد می شود. وجود فرورفتگی نشان می دهد که انقباض قالب در اینجا بیشتر از انقباض مناطق اطراف آن است. اگر انقباض قطعه قالب‌گیری شده در یک مکان بیشتر از محل دیگر باشد، دلیل تاب برداشتن قطعه قالب‌گیری شده است. تنش پسماند در قالب می تواند مقاومت ضربه ای و مقاومت دمایی قطعه قالب گیری را کاهش دهد. در برخی موارد، تنظیم شرایط فرآیند می تواند از ایجاد فرورفتگی جلوگیری کند. به عنوان مثال، در طول فرآیند حفظ فشار یک قطعه قالب‌گیری شده، مواد پلاستیکی اضافی به داخل حفره قالب تزریق می‌شود تا انقباض قالب را جبران کند. در بیشتر موارد، دروازه بسیار نازکتر از بقیه قسمت است. وقتی قالب هنوز خیلی داغ است و به انقباض ادامه می دهد، دروازه کوچک جامد شده است و پس از انجماد، حفظ فشار روی قالب در حفره قالب تاثیری ندارد. انقباض زیاد قطعات قالب‌گیری شده از مواد پلاستیکی نیمه کریستالی، مشکل فرورفتگی را جدی‌تر می‌کند. انقباض قالب مواد غیر کریستالی کم است، که فرورفتگی را به حداقل می رساند. موادی که آرماتور را پر می کنند و حفظ می کنند، نرخ انقباض کمتری دارند و احتمال ایجاد فرورفتگی کمتری دارند. قطعات قالب گیری تزریقی ضخیم زمان خنک شدن طولانی دارند و می توانند باعث انقباض قابل توجهی شوند. بنابراین، ضخامت زیاد علت اصلی ایجاد فرورفتگی است. در حین طراحی باید توجه شود تا از اجزای دیوار ضخیم تا حد امکان اجتناب شود. اگر نمی توان از دیوار ضخیم اجتناب کرد، باید آن را به صورت توخالی طراحی کرد و اجزای ضخیم باید به آرامی به ضخامت دیواره اسمی تبدیل شوند. جایگزینی گوشه های تیز با قوس های بزرگ می تواند فرورفتگی های ایجاد شده در نزدیکی گوشه های تیز را از بین ببرد یا به حداقل برساند